- Strona główna
- Wiedza
- Splice ultradźwiękowy
Splice ultradźwiękowy w wiązce przewodów: budowa, zastosowania i jakość
Tam, gdzie kilka przewodów łączy się elektrycznie, wiązka potrzebuje węzła. Zgrzewanie ultradźwiękowe tworzy go kompaktowo, bez lutu i bez tulejki.
Tak powstaje splice ultradźwiękowy
Odizolowane linki kilku przewodów zostają ściśnięte między drgającą sonotrodą a kowadełkiem. Wysokoczęstotliwościowe drgania mechaniczne pocierają druty o siebie, rozrywają warstwy tlenków i łączą metale trwale, bez ich topienia. Powstaje kompaktowy, lity węzeł.
Do czego służą splice'y w wiązce przewodów
- Rozdzielacze masy, w których wiele przewodów schodzi się w jednym punkcie
- Rozdzielacze zasilania dla kilku odbiorników
- Węzły przelotowe, w których przewód biegnie dalej i ma odgałęzienie
- Węzły końcowe, które łączą kilka przewodów na jednym końcu
Zalety wobec innych połączeń
- Kompaktowy i lekki, bez materiału dodatkowego takiego jak lut czy tulejka
- Mała rezystancja przejścia dzięki trwałemu połączeniu metalicznemu
- Brak sztywnej, nasyconej lutem strefy w lince
- Powtarzalny dzięki sparametryzowanemu procesowi
Po zgrzaniu węzeł zostaje zaizolowany, zwykle rurą termokurczliwą, i wbudowany w wiązkę.
Zapewnienie jakości
Jakość zależy od parametrów dobranych dla danej kombinacji przekrojów. Energię, docisk i amplitudę ustawia się i nadzoruje. Przy zwalnianiu nowych kombinacji splice'y bada się zwykle mechanicznie, na przykład próbami rozciągania lub odrywania. W gotowej wiązce kontrola elektryczna wykazuje, że wszystkie przewody węzła są prawidłowo połączone.
W Powertune splice'y ultradźwiękowe powstają na maszynie Schunk Minic III. Przegląd wszystkich technik łączenia daje artykuł Zaciskanie, lutowanie czy zgrzewanie ultradźwiękowe?
